به تعريف OSHA واستاندار ملي حفاظت در برابر آتش آمريكا ،مايع قابل اشتعال به مايعي اطلاق مي
شودكه داراي نقطه جرقه شان كمتر از 8/37درجه سانتيگرادوفشار بخار زير 40 پوند بر اينچ باشد.
به سه گروه تقسيم مي شوند.
@- شامل مايعاتي كه نقطه جوش آنها كمتر از8/22درجه سانتيگراد است وخود به سه دسته تقسيم مي گردد.
الف – مايعاتي كه نقطه جرقه انها كمتر از8/22درجه سانتيگراد ونقطه جوش انها كمتر از 8/37 درجه
سانتيگراد است .
ب- شامل مايعاتي كه نقطه جرفه شان كمتر از 8/22درجه سانتيگراد ونقطه جوش انها بيشتر از 8/37درجه سانتيگراد است.
ج- مايعاتي كه نقطه جرفه شان بين 8/37-8/22 درجه سانتيگراد است .
@- شامل مايعاتي نقطه جرقه اشان بين 60-8/37درجه سانتيگراد است .
@ شامل مايعاتي كه نقطه جرقه اشان بيشتر از 60در جه سانتيگراد و خود داراي دو دسته مي باشند :
دسته اول : مايعاتي كه نقطه جرقه اشان بين 4/93-60درجه سانتيگراد است.
دسته دوم : مايعاتي كه نقطه جرقه اشان معادل يا بيشتر از 4/93درجه سانتيگراد است.
پرمصرف ترين مايعات قابل اشتعال و انفجار عبارتند از :
روغن هاي خام ،قطران ، زغال سنگ ، انواع هيدرو كربورها ، الكل ها وتوليدات جانبي آن ، تركيبات
شيميايي اين مواد داراي هيدروژن وكربن است.
از تركيبات ديگر ديگر ان ميتوان اكسيژن ، نيتروژن ، سولفور يا ساير عناصر نام برد.
مايعات قابل اشتعال در توليد رنگ ها ،پوليش ،محلولهاي پاك كننده ،چربي زداها و.. بكار مي روند.
توجه : در هنگام استفاده بعلت سميت وجذب از راه پوست بدن وبخارات نكات ايمني را حتما بايد بكار برد.
تبخير ونشت مايعات قابل اشتعال وانجار وشكل مخلوطهاي قابل اشتعال با هوا در زمان مصرف در محيطهاي
بسته، در موارديكهدرجه حرارت ان بالا رود بسيار خطر ناك است.
